Sanatçı, geceleyin gökyüzündeki ışıl ışıl yıldızları, sütliman denizi, hırcın dalgaları, martıları, yaşanan toplumsal sorunları, çiçeği, böceği, dalı, kuşu, yaprağı dizelere döken, tuvaline renk renk boyaları süren, kare kare fotoğraflayan, çizgilerle konuşan, perdede, sahnede çıkıp oynayan insan mıdır?
Sadece yetenekleri yönüyle diğerlerinden farklı olan insan mıdır sanatçı?
İnsanın yeteneklere sahip olması, sanatçı olmasına yeter mi? Yetenek yönünden daha üstün özelliklere sahip olan sanatçıların, sosyal insan olarak insani yönlerinin de eksiksiz olması gerekmez mi?
Onlar toplumun önemsediği ve değer verdiği öğreten, aydınlatan, örnek olan insanlar değil midir?
Sanatçı, sanatını yeri geldiğinde sanat için yaparken, yeri geldiğinde insanlık için insanlık yararına yapan insandır. Yaşadığı toplum için toplumsal sorunları dile getiren, onlar adına hesap soran ve sorgulayan, iyilik ve güzellik adına muhalefet eden insandır.
Sanatçı şimdilerde Başbakan ile kahvaltı eden, oturdukları yerden açılımlar yapan bir meslek gibi oldu. Necati Şaşmaz, Mehmet Aslantuğ, Yılmaz Erdoğan gibi sanatçı olduğu iddiasını taşıyan insanlar toplumun dertlerine, sorunlarına ortak olan onlar için yeke yek savaşan insanlarsa eğer bu özelliklerini yüksek kaliteli kahvaltı sofralarından başka yerlerde göstersinler.
Sanatçı fark edici, yürüyen bedeni ile dev bir göz olmalı. Kendini dimdik tutmalı ve asla kendisiyle çelişmemeli.“Sanatçı; inanmış adamdır.” der, Nâzım Hikmet. İşine geldiği yerde efelenip, işine gelmediği yerde kıvırmamalı, söylemlerinin ve yaptığının arkasında durmalıdır.
Sanatçı dediğin zaman insanların saygı duyduğu onların zor günlerinde yanında olan karakterli insan akıllara gelir.
Benim gönül rahatlığı ile sanatçı diyebileceğim insanlar Başbakanın kahvaltısında oturdukları yerden memleketi kurtaranlar değil, tekel işçileri ile bir simidi kahvaltı yapıp bölüşen insanlardır. Ataol Behramoğlu, Orhan Aydın, Selçuk Uluergüven, Yavuz Top, Erkan Oğur, Nejat Yavaşoğulları, Yılmaz Onay ve Pınar Sağ gibi insanlara gönül rahatlığı ile sanatçı diyebilirim.
Sanatçı kişisel hırslarından arınmış olarak, toplumu bir nebzede olsa ileri götürmeyi amaçlayan insandır.
Bir dünya görüşü ve bir duruşu olan, hırslarına, öfkelerine yenilmeyen, maşa olarak kullanılmayan, kendinden vermesini bilen insandır.
Özetle, üretkenliğinin yanında kişiliği ile de bütünleşmiş insandır sanatçı.
